praatje van de maand

 26 November 2008
“Praatje van de maand”

Dinsdag 28 oct. sla ik de krant open en lees een artikel over kunstwerken in de gemeente Voorst.
Er is een boekje uitgekomen met 4 wandel/fietsroutes langs een groot aantal  van die kunstwerken
Dan zie ik dat er een foto geplaatst is bij het artikel van het waterkunstwerk bij de brug op de Vecht.
Aan de overkant staan 5 dames te kijken en opgelet, dat zijn “onze dames”, die op woensdagmorgen gaan Nordicwalkingen (is dit trouwens een goed woord?).
Staan ze hier toevallig te kijken?
Hebben ze de fotograaf in de gaten en blijven ze expres stil staan?
Of …………is hun gevraagd om hier te gaan staan voor de foto?
Hoe dan ook, de foto was belangrijk genoeg om als enige van al de kunstwerken in de uitgestrekte gemeente Voorst geplaatst te worden. Da`s toch leuk of niet? Het is ook een mooi beeld, wat goed bij de omgeving past.
Het valt me wel op dat al gauw iets kunst is. Als je vroeger zat te knutselen heette het huisvlijt of je deed iets voor tijdverdrijving. Nu noemt men het kunst. Teuge en de Beemte hebben al hun eigen kunstroute.
Een kamertje of schuurtje waar wordt geknutseld heet een atelier en heb je genoeg gemaakt dan ga je exposeren. Wil je het iemand anders ook leren dan geef je een workshop  en wil je iets verkopen dan maak je van het schuurtje een galerie.
Op de ledenavond zijn we onder leiding van de activiteitencommissie ook creatief geweest.
Het tasje wat gemaakt werd van behangpapier lukte aardig. Het leek een koud kunstje,
maar………….. om de kerstballen goed in elkaar te krijgen en te vouwen, was nog een hele kunst.
Toch ging iedereen met een kunstig werkstuk naar huis.
De tweede kerstbal die ik thuis heb gemaakt, ging al een stuk beter. Oefening baart kunst.
Op de fotopagina staan enkele foto`s van deze avond.
Het vorige praatje was vrij lang, dus nu de dagen korter worden, ook een korter praatje.
Tot slot: Kleuterpraat:
Onze kleindochter van vier zit te kleuren aan tafel. Ze moet er nog aan wennen dat het s`avonds zo vroeg donker is. Wanneer ze opa dan ook langs het raam ziet lopen in de schemering, roept ze bezorgd: Opa loopt nog buiten en het is al bijna donker!!!!!
Gekscherend zeg ik: oh, oh straks raakt opa de weg nog kwijt!
Ze gooit het kleurpotlood aan de kant en rent naar buiten.
Ik ben in de veronderstelling dat ze opa wil roepen om binnen te komen.
Als ze terugkomt, zegt ze opgelucht: Gelukkig , oma, de weg ligt er nog!

Tot het volgende praatje
         Gr. Janny