cirkel 1
cirkel 2
cirkel 3

praatje van de maand

 

“Praatje van de maand”
 26 Januari 2010

De kop van het jaar 2010 is er al weer af en verheugd kan ik u melden dat
 de meest depressief makende dag van het jaar ook al weer achter ons ligt.
Volgens de Britse wetenschapper en psycholoog Cliff Arnal is dat de derde maandag van januari. Hij noemt het ook wel “Blue Monday”.  (blauwe maandag)
Ik zal u vertellen waar hij dat op gebaseerd heeft.
1 Doorgaans zijn het half januari nog koude en donkere dagen.
2 Mensen zijn teleurgesteld over het feit dat ze hun goede voornemens
     nu al hebben laten varen.
3 De maandelijkse rekeningen op de deurmat ploffen.
4 Na de dure decembermaand zitten velen onderin de portemonnee te grabbelen.
5 Het duurt nog even voor het vakantie is.
We kunnen ons troosten met de gedachte dat de meest gelukkig makende dag nog in het vat zit en dat is volgens dezelfde psycholoog op vrijdag 18 juni ( de een na laatste vrijdag van juni), ·vlak voordat de officiële zomer begint.
Terwijl ik dit praatje zit te schrijven komt er iemand binnen en zit terloops over mijn schouder mee te lezen. Met een kreet van verbazing roept hij: Dat klopt precies!!!!!
En hij vertelt me het volgende. Op die blauwe maandag ging mijn auto kapot, ik kon hem zelf repareren maar het onderdeel was erg prijzig. Toen ik bezig was om het onderdeel in een ijskoude schuur te vervangen, schoot het me in de rug, dat wil je niet weten, ik kon toch bijna niet meer overeind komen. Met veel moeite krijg ik de klus af. Als ik in huis kom ga ik driftig op zoek naar pijnstillers, ondertussen komt mijn vriendin naar beneden met de mededeling dat de CV ketel het niet meer doet. Ik onderdruk een lelijk woord. Voorzichtig, vanwege de helse pijn laat ik me op de stoel zakken en ga op zoek naar het nummer van de monteur.
 Ik wil gaan bellen en dan kotst mijn zoontje alles onder
.
Tja, daar werd ik depressief van.  Aldus zijn relaas.
Ik heb hem getroost met de woorden, dat zo`n dag nooit langer dan 24 uur kan duren en de gelukkigste dag nog in het verschiet ligt.
Wat ZijActief betreft hebben we geen last van depressie`s, integendeel, er hebben zich 4 nieuwe leden gemeld en dat is positief. Onze jaarvergadering is goed verlopen.
Ontvangst met koffie en oliebollen.
Zuster Dorethea Brylak verzorgde voor ons het meditatief moment. Aan de hand van het scheppingsverhaal mediteerde zij over “De mens en zijn roeping”.
De gebruikelijke verslagen hadden aller goedkeuring.
Daarna kwamen voor ons optreden de volksdansgroep “de Pollens” met o.a. een paar eigen leden. De leiding was in handen van Joke Teunissen. We genoten van een Griekse tango, een Poolse dans en een Nederlandse dans genaamd “De Valse Zeeman”.
Er volgde nog Russische dans.
Daarna was er een bliksemcursus volksdansen voor leden van ZijActief.
We deden ons best om een Roemeense en Israëlische dans onder de knie te krijgen, wat nog niet mee viel. Na de pauze lieten de dames ons traditionele dansen zien uit Portugal, Engeland, Israel en Roemenie. Tussen alle dansen door, vertelde Joke iets over de dans, wat er uitgebeeld werd, of las een lied voor wat bij de desbetreffende muziek hoorde. Aan het eind mochten we allemaal meedoen met line dansen. (ook dat vond ik persoonlijk nog niet zo eenvoudig). Al met al was het een gezellige avond mede dank zij “de Pollens”.
Omdat ik mijn praatje meestal afsluit met een gedichtje o.i.d. leek het me leuk om dat ditmaal te doen met de tekst van het danslied “de Valse Zeeman”, van de Belgische groep Lais.

De Valse Zeeman                            

Vaarwel mijn Griet ik ga naar de zee.  De wind is reeds noordoost.
Het schip ligt zeilklaar op de ree,  dus Grietje wees getroost.
Straks kom ik weer naar ’t vaderland en dan wordt gij mijn vrouw.
Ik heb mijn hart aan u verpand, ik reken op uw trouw.
Dus Grietje denk dan ook aan mij, beschouw u reeds als bruid.
Ga nooit met knapen wie ’t ook zijn, ga nooit met anderen uit.

O, Grietje droog uw tranen af, mijn liefste schrei niet meer.
Gij zijt en blijft mijn hartelief en spoedig keer ik weer.
Wees niet jaloers mijn lieve Griet, al zeg ik u vaarwel.
Die bruine meisjes kus ik niet, die zijn zo zwart van vel.
Maar stuurman kwam aan het Oosterstrand, daar was zijn hart gerust.
En menig meisje bruingebrand, werd door hem gekust.
Maar wat deed Grietje, bleef zij hem trouw, neen toen zij het vernam.
Werd zij die dag reeds bootsmansvrouw, toen hij weer binnenkwam.

Tot het volgende praatje
Groetjes Janny.

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Laatst gewijzigd door Janny Buitenhuis op 25-01-2010.

<< terug