praatje van de maand

“Praatje van de maand”.
   27 Februari 2010

We maken een goede kans om in het Guinness Book of Records te komen!!!
Nu zult u denken, waarmee? Nou:… het volk, dat een record vestigt met, het meest en hevigst klagen over  “HET WEER”.
Want, wat een klaagliederen: vorst, sneeuw, wat een pruttel, kou, overlast, zout tekort, glad, abnormaal. Er is wat afgemopperd.
Nee,…….  hoor ik mijn schoonzus zeggen: Dit is een normale winter, al de vorige kwakkelwinters zijn abnormaal.
Veel mensen willen met de Kerst best wel een beetje sneeuw, maar langer niet.
Komen echter die zelfde mensen midden in de zomer bv in Oostenrijk in de sneeuw, dan zijn ze dolenthousiast.
Raar volkje zijn we toch. Soms denk ik, dat ik één van de weinigen ben die er van heeft genoten.
Nu moet ik wel meteen zeggen, dat ik niet uren in de file heb gestaan en niet op een koud perron heb staan wachten, of er wel of niet een trein komt.
En dan nog iets wat ik niet begrijp en nog nooit van had gehoord.
De Warme Truiendag! Wist u dat?
Sinds 2007 hebben we “EEN WARME TRUIENDAG”.
Dit jaar viel het op 12 Februari. Een initiatief van de Vereniging Klimaatverbond Nederland. De bedoeling is om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Thuis, op scholen en op het werk de verwarming een graadje lager en een warme trui aan. Daar is niks mis mee. Het lijkt me meer dan normaal om als het koud is een warme trui aan te doen. (Daar hebben we geen vereniging voor nodig).
Het vreemde vind ik dan ook, dat het maar om één dag per jaar gaat.  ?????????
( Dat zet geen zoden aan de dijk, lijkt me ).
Tja, en dan de Olympische Spelen, ik had me er veel van voorgesteld, dat viel een beetje tegen.
Het dieptepunt was de wissel van Sven, wat een drama.  De volgende dag op de radio was er iemand die zijn teleurstelling als volgt verwoordde: Is er een keer op een (voor ons) normale tijd schaatsen en dan kun je nog niet slapen! Even leek het er op dat de samenwerking tussen coach en pupil voorgoed voorbij is. Na een goed gesprek, waar een elk kon zeggen wat hij wou, lopen Sven en Gerard de volgende dag alweer lachend over het ijs. Het is toch waar!  Sport verbroedert.
Daar zou politiek den Haag een voorbeeld aan kunnen nemen.

We blikken even terug op de vorige bijeenkomst, de modeshow. We waren blij dat er zoveel belangstelling voor was. Velen wilden de topmannequins ( zoals Dora ze noemde) uit de Vecht en omstreken zien.
Al vroeg waren ze aanwezig om gekapt en opgemaakt te worden, daarna moest er nog worden geoefend met lopen over de catwalk. 10 leden van onze eigen vereniging hebben zo`n 40 stelletjes kleding geshowd, met bijpassende schoenen. Voor elk wat wils. En het leuke was, je kon zien dat deze dames het met plezier deden. Het was jammer dat de ladyspeaker wat weinig informatie gaf, maar voor de rest een geslaagde avond. Foto`s kunt u bekijken op de fotopagina, ze zijn jammer genoeg niet zo heel scherp, (volgende keer beter.)
Dora opende met een gedichtje wat ik in elkaar geflanst had.
Na afloop wilde de eigenaresse van de modezaak dit graag hebben om in de zaak te hangen.
Ja……………..ik denk wel, dat dit mijn grote doorbraak wordt, als poëzieschrijfster. Ha,Ha,Ha.
Ik wil dan ook maar eindigen met deze rijmelarij, getiteld: Problemen van een jonge vrouw, en u zult begrijpen dat het niet op mij slaat.

Problemen van een jonge vrouw.

Elke morgen, zijn er zorgen
Wat trek ik vandaag weer aan,
Elke morgen weer die zorgen,
als ik voor de kast ga staan.

En wat doet `t weer vandaag,
dat is ook, dan nog de vraag,
Het wordt al warm, geen lange broek,
maar een sexy zomerlook.

Nee, dat zie ik nog niet zitten,
mijn huid is nog te blank,
eerst moet ik deze week
onder de zonnebank.

Die mooie dure blouse,
`k had amper geld om hem te kopen,
trek ik beslist niet aan,
`k zag een collega er ook mee lopen.

Een rokje met een legging,
ja, dat is echt cool,
dat zal het worden voor vandaag,
`t geeft me een goed gevoel.

Maar als ik voor de spiegel sta,
dan slaat de twijfel toe,
`t is niet, wat ik er van verwacht,
ik word een beetje moe.

Kleren aan en kleren uit,
ik kan geen keuze maken.
Ondertussen neem ik een besluit,
`k moet binnenkort naar modezaken.

Het is toch van de gekke,
`k heb niks om aan te trekke`n

Wacht, mijn zus, is die vandaag niet vrij?
Ik kan van haar wat dragen.
Dat vlotte pak is nu voor mij,
ik zal het maar niet vragen.


Vanavond zal het bonje zijn,
dan krijg ik wat te horen.
Maar het past precies, wat gaaf,
dit zal het zijn, Ik voel me als herboren.

 

Tijdens mijn werk krijg ik een sms,
heel kort van mijn vriendin.
Vanavond is er mode show,
heb jij misschien ook zin.
 

De nieuwe zomermode !
Wat is dit keer de trend?
De hippe schoenmodellen
worden ook bekend.

 

Ik ga er heen, ja dat staat vast,
het is toch van de gekke,

ik stond vanmorgen voor de kast,
en had niks om aan te trekk`n.

 
Tot het volgende praatje.
Groetjes Janny.