praatje van de maand

“Praatje van de maand”.

30 juni 2011

 

Begin juni 2010 kregen we drie jonge ganzen. Eén mannetje met twee vrouwtjes. ( Dat is heel normaal in de dierenwereld). Heel rustig waren ze in het begin, even wennen, natuurlijk. Na niet al te lange tijd kregen ze steeds meer praatjes en nu zijn ze goed waaks. Dat is nooit verkeerd, bewaking op het erf. Afgelopen voorjaar zaten we vol spanning te wachten op het eerste ei.

En jawel ze legden voor ons, in ruil voor onze goede verzorging, af en toe een fors ei.

In pannekoek, cake of gebakken met spek zijn ze lekker. (Ja, ik weet het pannekoek schrijf je tegenwoordig anders, nl pannenkoek. Dat vertik ik gewoon want ik vindt pannenkoek zo raar dat ik de oude spelling blijf gebruiken, wie verzint zo iets. Als ik pannekoek bak, dan bak ik pannekoek en geen pannenkoek). Hoezo eigenwijs?)

Waar hadden we het over, o, ja de ganzeneieren.

Na een tijdje was het leggen gebeurd, overal zoeken maar geen eieren. Misschien moeten we ze laten liggen dat hij kan broeden, zei ik. Niks ervan, beslist niet, zei het baasje, straks hebben we een koppel jonge ganzen en hoe hou je die aan het vreten? Een stelletje ganzen vreten net zo veel gras als één koe. Het baasje mopperde, Ze lek veur gien meter! (rare uitdrukking trouwens).

Misschien zijn het moderne ganzen en doen ze aan geboortebeperking, opperde ik.

Dat werd meteen afgewimpeld als totale onzin en ik was het er eigenlijk wel mee eens.

We legden ons er bij neer dat we dit jaar geen eieren meer konden rapen.

We gaan een dag of tien met vakantie en bij thuiskomst wacht ons een verrassing. Eén van de vrouwtjes heeft van takken en blad een groot nest gemaakt en zit op 10 eieren te broeden. Hoe heeft ze het zo gauw voor elkaar gekregen.

Als we dichterbij komen weert ze ons heftig blazend af. Vader gans staat naast het nest op wacht. Tja wat doe je dan...... je gaat de eieren niet weg halen. Ze heeft vast gedacht, als het baasje weg is ga ik lekker weer eieren leggen ( worden ze niet weggehaald )en voor nageslacht zorgen. Nu loopt ze zo trots als een pauw (gans) rond te stappen met drie kuikens in het weitje wat we vlug ingezaaid hebben. Vader en tante lopen dicht in de buurt. Een hechte familie. Gelukkig voor ons waren een stel eieren niet bevrucht. Hiermee wil ik maar zeggen dat onze ganzen beslist geen domme ganzen zijn.

Verslagen van de fietstochten staan op de homepagina van Zijactief

en binnenkort komen er nieuwe foto,s op.

Tot slot:

Een eenvoudig recept om zelf advocaat te maken.
Ingrediënten