praatje van de maand november 2011

“Praatje van de maand”.
  29 November 2011

Een zwaar gesprek op een zaterdagmorgen.

Onlangs werd tegen me gezegd: je schrijft leuke “praatjes”, maar denk je nooit eens waar moet ik het dit keer over hebben?
Nou, nee, tot op heden heb ik altijd wel iets in mijn hoofd. Je hoort iets, je leest iets en soms gebeurt er onverwachts iets waar ik dan weer over kan schrijven.
Zo ook op een zaterdag, begin deze maand.
We hadden een grasmachine verkocht via marktplaats.nl. Er zou iemand komen om 11.00 uur om hem op te halen. Met het mooie herfstweer waren we buiten druk bezig toen om precies 11.00 uur een auto de parkeerplaats op draaide en een man naar ons toe kwam lopen, de koper van de grasmaaier.............
Met de woorden: Ik ben Henk Lichtenberg ( niet zijn echte naam) u kent mij waarschijnlijk niet.
Nee, zegt mijn man, ik weet dat je geboren bent, anders stond je hier niet.
Hij haakte daar meteen op in, door te zeggen: Ja, iedereen is geboren, wij, onze ouders en voorouders en als je helemaal terug gaat in de tijd waar zou je dan uitkomen bij Adam en Eva?
We beamen dat en Henk gaat enthousiast door dat een geboorte van mens en dier zo prachtig is!
Kijk nou eens naar het menselijk lichaam, er is niet één hetzelfde en God heeft alles zo mooi gemaakt en het functioneert zo goed. Dat is toch perfect?
Wij kijken elkaar eens aan en onze gedachten zijn, dat het wel een diep gesprek wordt voor een koper van marktplaats. We hebben niks tegen geloof of religie, maar toch…..
Ik probeer het gesprek dus wat luchtig te houden op deze zonnige zaterdag en zeg: Ja, dat kun je nu wel zeggen maar de Schepper heeft toch wel een foutje gemaakt!
Hij had de slokdarm en de luchtpijp beter niet naast elkaar kunnen zetten, want dat kan af en toe knap lastig zijn.
Maar dan...... zijn we nog niet klaar met Henk want na deze opmerking haalt hij zijn bijbeltje uit de broekzak en gooit ons met teksten om de oren.
Dan..........hebben we pas in de gaten dat het niet de koper is maar een aanhanger van Jehova.
We kunnen ons lacher amper bedwingen en voor hij verder leest zeg ik hem dat we eigenlijk iemand verwachten voor de grasmachine.
Nee, zegt hij, ik kom niet voor de grasmachine maar nu we het er toch over hebben wat zijn de kleuren prachtig van het gras en de planten en wat past de kleurencombinatie goed bij de bomen en de dieren. Dat heeft God toch geweldig bedacht. Zo kun je het zelf niet bij elkaar zoeken.
Ik weet niet hoe lang ik het nog vol kan houden om niet in lachen uit te barsten.
Wanneer hij het krantje  “de Wachttoren” wil aan bieden, die we beleefd maar beslist weigeren, komt wederom een auto de parkeerplaats oprijden. Dat moet de koper zijn, “onze verlosser”.
Henk vertrekt maar vraagt of hij een afspraak mag maken om dit vruchtbare gesprek een keer te vervolgen. Ook hier gaan we maar niet op in.
Hij geeft ons een hand en bij ons komt de ontlading, we duiken achter de schutting en komen niet meer bij van het lachen.
Op dat moment komt de “echte” koopman om de hoek van de schuur en ziet ons dubbel liggen, waarop mijn man zegt: En ie bint zeker de dominee?
Die man moet wel denken, in welke film ben ik terecht gekomen en zegt: Zie ik er zo uit?
In het kort vertellen we hem wat er is voorgevallen.
Nuchter zegt hij: Ik kom alleen maar voor de grasmaaier.
Wat een verhaal..........

Onze ledenavond van november was een creatieve avond.
Het doel was om van servetten een kegel te maken voor op de kersttafel. De opkomst was goed en nadat de koffietafel ondersteboven ging, (smeerboel), een stapel stoelen omviel (lawaai) en een kerstbal het einde van de avond niet haalde, werd het toch een gezellige avond en ging iedereen met een “kegel”, ( niet van de alcohol) naar huis.

Tot slot een Sinterklaas gedichtje over servetten:
Aan tafel bij het avondeten
Wordt er soms iets omver gesmeten.
Hup, daar gaat de kom met jus.
Jij denkt wanhopig: o jee, wat nu?
Met gebruik van deze servetjes
Wordt alles zo weer netjes.

Tot het volgende praatje
Groetjes de Rijmpiet, úh....Janny.

Laatst gewijzigd door Janny Buitenhuis op 29-11-2011.

<< terug