praatje van de maand

"praatje van de maand".

     28   juni 2010

Juni...waar zal ik het eens over hebben? Onderwerpen genoeg!
De verkiezingsuitslag?
Van mij zult u er niks over horen, ik zou niet weten welke kant het op gaat.
De koude winderige herfstdagen in de afgelopen maand?
We nemen het maar zoals het komt.
WK voetbal?  Over de irritante vuvuzela toeters is al genoeg gefoeterd, en het gekke is, het went ook nog.
Dan trekt een artikel over een bruidsschat, in de Stentor mijn aandacht.
Door de eeuwen heen worden er wereldwijd bruidschatten geschonken. Dat kan behoorlijk in de papieren lopen.
In de landen rond de Perzische Golf krijgen mannen die willen trouwen het steeds moeilijker.

De gemiddelde bruidsschat bedroeg vroeger 3000 Bahreinse dinar (6400 euro), maar in minder dan een jaar is dat tot 6000 dinar (12.800 euro) gestegen door de stijgende levensduurte. Voor de gemiddelde Bahreinse man is dat onbetaalbaar.
Verreweg het meeste goud dat verkocht wordt in de Palestijnse gebieden is bestemd voor de bruidsschatten. De bruidegom moet zijn aanstaande bruid een onderhandelbaar bedrag in goud schenken bij het huwelijk, waarover zij en uitsluitend zij het beschikkingsrecht heeft.  
Maar voor vrouwen die gestudeerd hebben, of heel mooi zijn en niet van het platteland komen, kan de prijs van de bruidsschat aanzienlijk hoger komen te liggen. Gevallen van vijf kilo goud zijn bekend.
Maar het kan nog erger!
Chinese bruiden vluchten met de bruidsschat.
Steeds meer Chinese bruiden verdwijnen kort na de trouwplechtigheid, en nemen dan de bruidsschat mee. Oorzaak: het grote overschot aan mannen. Dat schrijft de Wall Street Journal. De zakenkrant beschrijft het trieste verhaal van Zhou Pin, een 27-jarige jongeman die in een dorp op het Chinese platteland woonde. Hij had jaren gespaard voor een bruidsschat en zijn familie had ook bijgelegd. Zoals gebruikelijk was in China, trouwde hij met een Chinese vrouw die hij slechts een week eerder had ontmoet. De bruidsschat van meer dan 5000 dollar - voor Chinezen op het platteland een waar fortuin - ging direct naar de bruid. Tien dagen later was zijn vrouw verdwenen. Ze had alles achter gelaten, behalve het geld, dat had ze meegenomen.
Hier wordt je niet vrolijk van.
Maar dan vind ik ook nog een leuk bericht over bruidsschatten.
Een van de legendes die nog steeds doorwerkt in de huidige tradities rond Sinterklaas was het verhaal dat Nicolaas de bruidsschat verzorgde van drie dochters van een verarmde edelman. De drie meisjes restte geen andere oplossing dan om door prostitutie in hun levensonderhoud te voorzien.

Nicolaas gooide gouden munten door het raam en redde daarmee de meisjes van dit lot en daarmee tegelijk hun bruidsschat verzorgde. Het 'strooien' met pepernoten en snoepgoed wordt naar deze goede daad herleid. Ook zijn er versies bekend waarbij het geld terecht kwam in de schoenen van de meisjes, wat een andere traditie rond Sinterklaas zou verklaren.
Laat ik nou gedacht hebben dat bij ons, nuchtere Hollanders ,  nuchtere Veluwenaren, het geven van een bruidsschat al lang is afgeschaft.
Niets is minder waar, verbaasd lees ik in de krant van 2 juni, dat er karrenvrachten bier worden betaald voor een bruid. 576 flessen om precies te zijn. Het moet toch niet gekker worden, je dochter verruilen voor alcohol.  Over nuchter gesproken.
Dan blijkt dat het allemaal een grap is en geeft schoonpapa de meeste procenten van het kostelijke vocht terug en kan het alsnog verkocht worden in het café op de hoek.
Bruidspaar, alvast een bruisende dag toegewenst!

Tot slot: verslag van de dagfietstocht op de homepagina en foto`s op de fotopagina.
Ik wil eindigen met een gedicht over de liefde, heel toepasselijk, van Toon Hermans.

Laatst gewijzigd door: Janny Buitenhuis @ 28-06-2010