praatje van de maand

“Praatje van de Maand”
 September 2009.

Deze maand heb ik voor de laatste keer dit seizoen kruitmoes gemaakt. (of is het kruidmoes),
want er zitten kruiden in. Kruutmoes is een streekgerecht voor warme dagen. Je vind het of heel lekker of je vindt het twee keer niks. Een tussenweg is er niet. Wij vinden het heel lekker.
Soms denk ik weleens, wie zou dit ooit bedacht hebben. Een combinatie van hartig, zoet en zuur is toch heel bijzonder. Dit streekgerecht werd vroeger op het platteland veel gegeten omdat het zo makkelijk te bereiden was, en van te voren klaargemaakt kon worden. Moeder hoefde dan niet bij de etenspot te blijven en kon mee naar het hooiland of de akker.
Je kon het handig meenemen en het kon koud of lauw worden gegeten, zittend met de rug tegen een hooiopper.
Vorig jaar werd er een prijsvraag uitgeschreven voor het bedenken van een nieuw streekgerecht.
Is er leven na Kruutmoes? Ja toch wel? Het Platform voor Recreatie en Toerisme van de Gemeente Voorst roept iedereen op om iets totaal nieuws te maken op basis van producten uit onze eigen streek: IJsselvallei en Oostelijke Veluwezoom. Een nieuw streekgerecht dus.
Zo stond het in de krant en ook radio Gelderland besteedde er aandacht aan.
Let op, er staat: producten uit eigen streek.
Als ik dit hoor en lees denk ik wat is er mis met onze kruutmoes!!!!!!!!!
En het wil er bij mij niet in dat je zomaar een nieuw streekgerecht kunt verzinnen.
Zoiets moet jaren en jaren pruttelen voor het is ingeburgerd als streekgerecht, lijkt mij.
Vervolgens horen we er weinig meer over. Nieuwsgierig ga ik maanden later toch eens zoeken of er nog wat uit is gekomen. Ja, hoor in Het Hof van Twello is de vakjury en het aanwezige publiek het erover eens dat het Spinazie/geitenkaas taartje met pancette-spek,
het nieuwe streekgerecht is geworden.
Ik word er even stil van, tjonge-jonge.
Weet u wat Pancette-spek is? Ik heb het voor u opgezocht: Pancette-spek is Italiaans spek afkomstig van de varkensbuik. Het moet minstens 3 maanden gedroogd worden in de open lucht. Gekruid met peper, zout, suiker, kaneel, nootmuskaat en kruidnagel.
Heeft u het goed gelezen? Spek uit Italie.  Hoezo producten uit onze eigen streek????
Moet bovenstaand gerecht de kruutmoes vervangen? Daar doen wij mooi niet aan mee. Misschien zou dit het favoriete gerecht kunnen worden van Silvio Berlusconie, de Italiaanse president, maar niet voor ons plattelanders. ECHT NIET.

Na de zomerse kruutmoes, zijn we al weer aardig in de herfst beland. Bladeren, en de wintervruchten zoals eikels en noten vallen weer naar beneden. Dit jaar hebben we enorm veel sierappeltjes. Een rijke oogst. Leuk om iets creatiefs mee te doen. Omdat ik weet dat Mieke zich altijd druk maakt met groendecoratie`s, vroeg ik, of ze er wat wou hebben. Nou graag. Ze verzorgt ook de bloemen in de kerk en daar stonden de appeltjes afgelopen zondag te pronken. Dat is toch een fijn gevoel: Appeltjes van een Protestantse Tak in een Rooms Katholieke kerk. Mooiere oecumenische gedachte is niet denkbaar.

Op onze ledenavond in sept. was er een presentatie van de Bloedbank. Zelf was ik niet aanwezig, maar ik heb wel gehoord dat het een interessante avond was, verzorgd door mevr. Els Roerdink van Sanquin uit Deventer.
Tot slot wil ik melden dat er een verslag en foto`s op de site staan van de gedeeltelijk verregende stadswandeling in Zutphen. Wel was het heel gezellig, en de High Tea ging er wel in. De foto`s staan door elkaar en wat rommelig op de pagina. Dit komt omdat ik van verschillende mensen foto`s kreeg aangeleverd. Excuus daarvoor.
Tijdens de wandeling zag ik zomaar op een raam het onderstaande gedicht, heel toepasselijk in deze tijd van het jaar.

Vanitas (stilleven).

eens waaien onze namen in ’n oude wind,
die al zoveel namen kent of is vergeten,
en al het verworvene en wie je hebt bemind,
zal uit het steen der aarde gesleten,

niets meer zijn dan een tuimelend blad,
dat op een herfstdag terugkeert naar het zand,
geen betekenis, behalve ’t te banen pad,
voor ’n nieuwe illusie in een kinderhand.

waarom kan ik niet opstaan, ’n halt afdwingen,
aan de dapp’re tijd met soepele raderen,
en één minuutje langer de zee zien zingen,
voor ook mijn kleur zich vermengt met blanco bladeren


Tot het volgende praatje.
Groetjes Janny.