praatje van de maand
Eind maart ga ik op zoek naar kikkerdril, het lijkt me leuk om de kleinkinderen te laten zien hoe een eitje een kikker wordt. Vroeger heb ik dat meerdere keren gedaan voor onze eigen kinderen en dat lukte altijd. Bij ons in de buurt was helemaal niks te vinden in de sloten. Terwijl ik zoekend langs de wetering aan de Teugseweg loop, roept er iemand: Hé bin ie wat kwiet?
Waarop mijn antwoord is: Nee má ik zuuke wel wat......... kikkerdril.
En dank zei, ome Henk, kreeg ik kikkerdril uit een vijver in Osseveld.
Binnen wordt een bak neergezet met daarin de bruinige substantie met zwarte puntjes. Dit vinden de kinderen al leuk. Even de glibberige, geleiachtige massa op je hand voelen. Grappig! Er is genoeg dus worden er potjes vol mee naar school genomen. Na een poosje komen uit de eitjes, kikkervisjes of donderpadjes, zo u wilt. Binnen gaat dat vrij vlug. Nu in een grotere bak naar buiten, aanvullen met slootwater en plantjes, iets visvoer, schijfje komkommer en beschuitkruimels.
Dan is het wachten op de achterpootjes, die het eerst komen, dat duurt nogal. De kinderen zijn verrukt als ze begin juni de eerste pootjes zien, het zijn al echte lange kikkerpootjes. Als dan de voorpoten ook zichtbaar worden, moet er een steen ingelegd worden zodat de kikkers ook even op het droge kunnen komen en dan is het zaak om ze op tijd terug te zetten. Het is ons eens overkomen, jaren geleden dat we ze binnen hadden groot gebracht en niet op tijd de vrijheid hadden gegeven en zo gebeurde het dat de kikkers uit de bak waren gesprongen en overal op en onder zaten. Achter de koelkast, onder de tafel, onder de verwarming enz. Een gil van één van de kinderen toen ze de schoen aantrok, zat er ook één in. We hebben ze toen niet allemaal teruggevonden, maar met de deur open zullen ze vast zelf hun weg naar de sloot hebben gevonden. Dat moet niet weer gebeuren dus de inie-mini kikkertjes zijn twee weken nadat het kikkers werden terug gezet. Eén van de kinderen riep enthousiast: Oma, er zit ook nog een lange, rare kikker tussen. Bij nader onderzoek bleken het twee hagedisjes (of salamandertjes) te zijn. Wat is het leuk om met kinderen dit hele proces van ± 4 maanden te volgen. Echt, moet u ook eens doen. Ze vinden het eerst een beetje eng, maar later prachtig om zo'n Madurodam-kikkertje op hun hand te houden en te wachten tot hij eraf springt.
Aan het eind van deze natte en weinigzomermaand, hoop ik dat we in Augustus nog wat zonne-energie op kunnen slaan. Terwijl ik dit schrijf is het zwaarbewolkt en kil. Wat kan ik beter doen dan af te sluiten met een zonnig gedicht.
Kijk naar de zonnebloem
die keert zich naar het felle licht
en heeft van alle bloemen
het zonnigste gezicht.
En als het eens donker is
na 'n grijze, grauwe nacht
kijk dan naar de zonnebloem
die geeft je nieuwe kracht.
Laatst gewijzigd door Janny Buitenhuis op 30-07-2011.
© 2008 - 2012 P.B. De-Vecht.nl - Site by Bjorn
